viernes, 30 de enero de 2026

O trío Os Esparrexedores actúaron no Restaurante Mamá Torrelia

 

No Restaurante Mamá Torrelia de Viladerrei fixo aparición o xa lendario trío Os Esparrexedores: formación musical especializada en soprar con convicción en espallar melodías coma quen airea unha leira en primavera.
Ataviados con túnicas de respeuto litúrxico-festivo e turbantes que xa quixeran para si certas comparsas de Oriente Próximo, Os Esparrexedores demostraron que se pode facer música intensa mesmo cando o vermú non pasa do zume serio. O clarinete falaba, o saxo argumentaba e o bombardino asentía con gravidade institucional, creando un diálogo musical que os presentes cualificaron de “inesperado pero correcto”.
A acústica do local, convenientemente revestida con cartón de ovos de alta gama, contribuíu a que cada nota rebotase con dignidade e volvese ao seu dono, algo que o trío agradeceu mantendo o tipo e o ritmo sen que se lles derramase nin unha pinga de nada.
A versión do famoso hit número un en Radio Petarós "Son cheu, son cheu, son cheu Señor quen contigo quer falar" arrancou unha gran ovación.
Segundo fontes non contrastadas, Os Esparrexedores abandonaron Mamá Torrelia entre aplausos contidos, miradas de aprobación e a firme promesa de volver cando haxa vermú… ou cando non o haxa, que para eles iso xa é tradición

A tolemia do Psicópata de Baronzás con Roma

 


En A VIlavella apareceu de novo o temido Psicópata de Baronzás, esta vez cun plan máis ambicioso ca nunca: a romanización total do Couto Mixto Esparrexedor.
Todo empezou cando saíu do cine berrando: 
—“Acabo de ver Gladiator 2 y creo que debemos convertir A Vilavella en una Roma moderna. Estoy cansado de tanta chilaba y turbante.”
Ao día seguinte presentouse na praza cun casco de lexionario, sandalias con calcetíns e un pergamiño impreso en papel da impresora:
 —“Edicto I: Prohíbense as chilabas. Substitúense por túnicas. Edicto II: O polbo pasa a chamarse pulpus imperial.”
Tentou rebautizar o bar do pobo como Taberna Maximus, pero o taberneiro, sen levantar a vista, respondeu: —Aquí o único imperio é o da caña ben tirada.
O Psicópata, lonxe de renderse, iniciou a construción simbólica dun acueduto usando mangueiras de regar e ladrillos do galpón de Manolo, pero colapsou en cinco minutos, esmagado por unha cabra que se creu romana por erro.
Finalmente, declarou a romanización suspendida “por sabotaxe bárbara e falta de bocadillos”, e marchou pola estrada berrando: 
—¡Ave, Couto Mixto! Volverei cando haxa toga de inverno!
Desde entón, en Baronzás saben que cada vez que alguén ve unha película épica… algo raro vai pasar


lunes, 26 de enero de 2026

TRIFÓN DE TELLADA BIBLIOTECARIO DE CASNALOBA

 


El Guardián de las Letras de Casnaloba

​Nacido entre las brumas de la frontera, Trifón de Tellada es un hombre cuya vida desafía cualquier lógica geográfica. Su formación académica comenzó en la prestigiosa Escuela de Traductores de Toledo, donde aprendió el arte de tender puentes entre culturas, una habilidad que perfeccionó más tarde en las aulas de la Sorbona en París y en la mística Universidad de Chaguazoso.
Un Hombre de Acción y Palabra
​A pesar de su apariencia serena entre estantes de libros, Trifón es un hombre de un valor excepcional:

Héroe Condecorado: Es poseedor de la Cruz Laureada de San Fernando, la máxima distinción militar española, ganada en circunstancias que solo él y el frío de la montaña conocen.
​Servicio Público: Compagina su amor por el orden con su pertenencia a la comisión GRUMIR, estando siempre listo para la intervención rápida en emergencias.
Voz de la Noticia: Como Corresponsal de Prensa de A Vilavella, es el encargado de que nada de lo que ocurra en el puerto seco pase desapercibido para el mundo.
Hoy, bajo su gran turbante rojo —símbolo de su paso por tierras lejanas— y su chilaba a juego, custodia la Biblioteca de Casnaloba. Allí, entre la nieve de la A-52 y el silencio de los libros, Trifón sigue traduciendo el mundo para sus vecinos, siempre con la mirada puesta en el horizonte de Ourense y Madrid.